piątek, 17 czerwca 2016

Ewangelia [czerwiec] - Słowo Boże...

17 czerwca 2016 r., Piątek
Rok C, II
Jedenasty tydzień okresu zwykłego

Pierwsze czytanie:
Psalm responsoryjny:
Śpiew przed Ewangelią:
Ewangelia:
PIERWSZE CZYTANIE
2 Krl 11, 1-4. 9-18. 20 Namaszczenie Joasza na króla
Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej
Kiedy Atalia, matka Ochozjasza, dowiedziała się, że syn jej umarł, zabrała się do wytępienia całego potomstwa królewskiego. Lecz Joszeba, córka króla Jorama, siostra Ochozjasza, zabrała Joasza, syna Ochozjasza wyniósłszy go potajemnie spośród mordowanych synów królewskich i przed wzrokiem Atalii skryła go wraz z jego mamką w pokoju sypialnym, tak iż nie został zabity. Przebywał więc z nią sześć lat ukryty w świątyni Pańskiej, podczas gdy Atalia rządziła w kraju.
W siódmym roku Jojada polecił sprowadzić setników, Karyjczyków i straż przyboczną, przyprowadził ich do siebie w świątyni Pańskiej. Zawarł z nimi układ i kazał im złożyć przysięgę w świątyni Pańskiej, i pokazał im syna królewskiego.
Setnicy wykonali wszystko, jak im rozkazał kapłan Jojada. Każdy wziął swoich ludzi, tak tych, co podejmują służbę w szabat, jak i tych, co w szabat z niej schodzą. I przyszli do kapłana Jojady. Kapłan zaś wręczył setnikom włócznie i tarcze króla Dawida, które były w świątyni Pańskiej. Straż przyboczna ustawiła się naokoło króla, każdy z bronią w ręku, od węgła południowego świątyni aż do północnego, przed ołtarzem i świątynią. Wówczas wyprowadził syna królewskiego, włożył na niego diadem i wręczył świadectwo; ustanowiono go królem i namaszczono. Wtedy klaskano w dłonie i wołano: «Niech żyje król!».
Słysząc wrzawę ludu, Atalia udała się do ludu, do świątyni Pańskiej. Spojrzała: a oto król stoi przy kolumnie, zgodnie ze zwyczajem, dowódcy i trąby naokoło króla, cały lud kraju raduje się i dmie w trąby. Atalia więc rozdarła szaty i zawołała: «Spisek! Spisek!». Wtedy kapłan Jojada wydał rozkaz setnikom dowodzącym wojskiem, polecając im: «Wyprowadźcie ją ze świątyni poza szeregi, a gdyby ktoś za nią szedł, niech zginie od miecza!». Mówił bowiem kapłan: «Nie powinna zginąć w świątyni Pana». Pochwycono ją, i gdy weszła na drogę, którą wjeżdżają konie ku pałacowi, została tam zabita.
Jojada zawarł przymierze między Panem a królem i ludem, by byli ludem Pańskim, oraz między królem a ludem. Po czym cały lud kraju wyruszył do świątyni Baala i zburzył ją. Ołtarze jej i posągi potłuczono całkowicie, a Mattana, kapłana Baala, zabito przed ołtarzami. I ustanowił kapłan Jojada straż nad świątynią Pańską.
Cały lud kraju radował się, a miasto zażywało spokoju.
Oto Słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY:
Ps 132 (131), 11. 12. 13-14. 17-18 (R.: por. 13)
Pan wybrał Syjon na swoje mieszkanie.
Pan zaprzysiągł Dawidowi trwałą obietnicę, *
od której nie odstąpi:
zrodzone z ciebie potomstwo *
posadzę na twoim tronie.
Pan wybrał Syjon na swoje mieszkanie.
A jeśli twoi synowie zachowają moje przymierze *
i wskazania, których im udzielę,
także ich synowie *
zasiądą na tronie po wieczne czasy.
Pan wybrał Syjon na swoje mieszkanie.
Pan bowiem wybrał Syjon, *
tej siedziby zapragnął dla siebie:
Oto jest miejsce mego odpoczynku na wieki, *
tu będę mieszkał, bo wybrałem go sobie.
Pan wybrał Syjon na swoje mieszkanie.
Wzbudzę tam moc dla Dawida, *
przygotuję światło dla mego pomazańca!
Odzieję wstydem jego nieprzyjaciół, *
a nad nim zabłyśnie jego korona.
Pan wybrał Syjon na swoje mieszkanie.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:
Mt 5, 3
Alleluja, Alleluja, Alleluja
Błogosławieni ubodzy w duchu,
Albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Alleluja, Alleluja, Alleluja
EWANGELIA
Mt 6, 19-23 Gromadźcie sobie skarby w niebie
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje.
Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest zdrowe, całe twoje ciało będzie w świetle. Lecz jeśli twoje oko jest chore, całe twoje ciało będzie w ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, jakże wielka to ciemność».
Oto słowo Pańskie.
Wspomnienie
Wspomnienie św. brata Alberta Chmielowskiego, zakonnika.
Bł. Albert, w świecie Adam Chmielowski, urodził się w 1845 roku. Jako młodzieniec przystąpił do powstania, które wybuchło w 1863 roku. Ciężko ranny dostał się do niewoli i stracił nogę. Po ucieczce z niewoli odbył studia malarskie. Idąc za głosem powołania zrezygnował z rozpoczętej kariery artystycznej i w Krakowie oddał się posługiwaniu ubogim, a następnie założył zgromadzenia braci i sióstr posługujących ubogim. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, umiłowaniem ubóstwa i ufnością w opatrzność Bożą. Zmarł w Krakowie 25 grudnia 1916 roku. W roku 1983 papież Jan Paweł II zaliczył go w poczet błogosławionych.

Brak komentarzy:

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

   JEZUS CHRYSTUS, KRÓL NIEBA, ZIEMI I WSZECHŚWIATA ORAZ WSZYSTKICH NARODÓW ŚWIATA,  NASZĄ DROGĄ, PRAWDĄ, ŻYCIEM! P a...