Strony

NA ZDROWIE


WSTĘPNIE O KUCHNI I ŻYWIENIU

Zdrowie, tężyzna fizyczna i tzw. samopoczucie są w dużej mierze wynikiem sposobu odżywiania się.
Fakt ten niezaprzeczalnie potwierdziły i potwierdzają tysiące przykładów zarówno z obserwacji praktycznych,
jak i ścisłych badań naukowych przeprowadzonych nad rolą i znaczeniem żywienia dla człowieka.

Tak więc główną troską o zdrowie człowieka jest m. in. zapewnienie
mu odpowiedniego, pełnowartościowego wyżywienia.

Nie polega to jedynie i wyłącznie, jak to sądzą niektórzy, na zapewnieniu człowiekowi odpowiedniej
ilości artykułów spożywczych, ale również na odpowiedniej ich jakości, umiejętnym wykorzystaniu i
zastosowaniu praktycznym. Obecnie jedynym i miarodajnym sposobem rozwiązywania problemów
racjonalnego żywienia jest prowadzenie ścisłych, często żmudnych i długotrwałych badań naukowych w tym
zakresie. Już dziś można stwierdzić, że nieprawidłowe żywienie jest przyczyną występowania wielu schorzeń przemiany materii,
jak np. arteriosklerozy i otyłości.
Wadliwym żywieniem jest niewątpliwie spowodowana również próchnica zębów oraz szereg innych schorzeń, których
przyczyny występowania nie były dotychczas znane.

Problem racjonalnego żywienia człowieka nabiera obecnie szczególnego znaczenia i przywiązuje się doń wielką wagę.
W tym celu powstały i powstają u nas odpowiednie placówki naukowo-badawcze,
których zadaniem jest ustalenie na podstawie naukowych przesłanek zasad prawidłowego żywienia człowieka.

Jest rzeczą bezprawną, że na stan odżywienia i sposób odżywiania się
wpływają w bardzo znacznej mierze zasoby i możliwości surowcowe,
tj. w pierwszym rzędzie produkcja rolna. Jej charakter i kierunek rozwojowy
decydują często o takim a nie innym sposobie i poziomie żywienia się ludności.
Dlatego też od stanu rolnictwa zależy w znacznym stopniu realizacja wymagań
stawianych przez naukę w zakresie realnego żywienia. Duże zaniedbanie, jakie występowały
w tej dziedzinie, były poważnym hamulcem  w szerokim i powszechnym stosowaniu zasad
prawidłowego żywienia. Wysiłki naszego kraju zmierzające do poprawy stanu
gospodarki rolnej stwarzają coraz lepsze warunki pełnego stosowania zaleceń nauki
w tym zakresie.
Przedsięwzięciem zmierzającym do zwiększenia produkcji rolnej towarzyszą również wysiłki
w kierunku zapewnienia znacznej poprawy jakości produktów rolnych,
zwłaszcza jeśli chodzi o wartość odżywczą;
samo bowiem ilościowe zwiększenie produkcji rolnej nie decyduje o pełnej poprawie
sposobu odżywiania się społeczeństwa. Dzięki osiągnięciom nowoczesnej i postępowej
biologii możemy, stosując w produkcji rolnej niektóre zabiegi agrotechniczne lub agrobiologiczne,
znacznie, nawet kilkakrotnie, zwiększyć wartość witaminową niektórych produktów zwierzęcych i roślinnych.
Już obecnie udało się poważnie podnieść zawartość witaminy A ( w postaci prowitaminy) i witaminy C w dyni,
pomidorach, marchwi, szpinaku itp.
Doświadczenia wskazują, że z jednej strony świadomie i skutecznie możemy uzyskiwać taką ilość i  jakość produktów rolnych,
jaka z punktu widzenia zasad racjonalnego żywienia jest najwłaściwsza, z drugiej zaś strony, że wartość odżywcza płodów rolnych
jest zmienna i dlatego ich ocena pod tym względem nie może być czymś stałym, niezmiennym.
Poważnym czynnikiem wpływającym ujemnie na sposób odżywiania się jest wyraźnie sezonowy charakter produkcji roślinnej.
W okresie lata i jesieni dysponujemy stosunkowo dużą ilością różnorodnych produktów,
natomiast w ciągu zimy i wiosny ilość ich maleje, a przede wszystkim
znacznie ogranicza się ich wybór (asortyment) z jednoczesnym obniżeniem się jakości (wartości odżywczej),
spowodowanym w pierwszym rzędzie stratami składników pokarmowych na skutek przechowywania.
Dotyczy to przede wszystkim owoców i warzyw.
Wielką rolę w usuwaniu lub zmniejszaniu tego rodzaju sezonowych
wahań odgrywa dobrze pracujący przemysł spożywczy. Dzięki niemu można w ciągu całego roku
spożywać równomiernie  i w odpowiednich ilościach wszystkie produkty o charakterze wybitnie sezonowym.

Rola przemysłu spożywczego w żywieniu człowieka nie ogranicza się oczywiście tylko do udostępnienia nam
produktów sezonowych. Jego wpływ jest znacznie szerszy  i tym  silniej oddziałuje on na żywienie
człowieka, im bardziej rozwija się przemysłowa produkcja  środków
żywności oraz zwiększa się ich udział w ogólnym spożyciu.
Szczególne znaczenie ma przemysł spożywczy utrwalając lub nawet poprawiając,
drogą różnych procesów technologicznych, pierwotną wartość odżywczą produktów naturalnych,
wyrównując tzw. niedobory pokarmowe drogą doboru właściwego surowca oraz przez wzbogacenie
niektórych produktów żywnościowych (np. przez dodatek witamin do żywności) i wprowadzenie nowych środków
żywności.Wraz z rozwojem przemysłu spożywczego wzrasta jego rola społeczna jako czynnika
wywierającego poważny wpływ na stan i sposób odżywiania się ludności.
Do pełnej realizacji zasad prawidłowego żywienia nie wystarczy jednak odpowiednia produkcja rolna oraz
dobrze pracujący przemysł spożywczy. Czynniki te stwarzają, rzecz jasna, takie możliwości,
jednakże ostateczne urzeczywistnienie wymagań stawianych przez naukę zależy od tego, w jakim
stopniu całe społeczeństwo uświadomi sobie
konieczność stosowania właściwych zasad odżywiania się. Bez tego mogą powstać
poważne błędy w naszym żywieniu polegające np. na niewłaściwym doborze produktów,
nie odpowiednim ich przechowywaniu oraz niewłaściwej technice kulinarnej,
kiedy często powstają straty wartości odżywczej w przygotowanych do spożycia produktach.
Tak więc, przy odpowiedniej produkcji  rolnej wolnej od GMO i właściwej  pracy przemysłu spożywczego, o sposobie
i stanie odżywiania całej ludności w poważnej mierze decyduje czynnik oświaty.
Oczywistą koniecznością jest więc upowszechnienie nauki i żywieniu człowieka.
Niestety dotychczas zadanie to spełniane było u nas w sposób niedostateczny.
Jeżeli chodzi o książki kucharskie, to poza przepisami kulinarnymi znajdowano  w nich
niewiele naukowych uzasadnień lub zaleceń dotyczących racjonalnego żywienia.


  1. Mikstura oczyszczająca oczy - zaćma czy jaskra

-przeprowadzić kurację cztery kroki do zdrowia,
-kąpiele w skrzypie,
-zamiast zwykłej herbaty popijać herbatkę mistrzowską
na zmianę z ziemiańską,do herbatki można dodać winko
św.Hildegardy.

mikstura oczyszczająca oczy-zaćma czy jaskra
-przepis

skład;

2 żółtka z jajek wiejskich
2 łyżki miodu
4 łyżki soku z aloesu
2 łyżki soku z cytryny
1 szklanka wina białego,gronowego,wytrawnego

wykonanie;
Żółtka dokładnie wymieszać z miodem,dodać sok z aloesu i sok cytrynowy,
a na końcu wlać wino,otrzymaną miksturę przelać do butelki.

zastosowanie;

Wacik zamoczyć w miksturze i robić okłady na oczy 2 X dziennie
po 30 minut aż stan zdrowia się poprawi.

Herbatka ziemiańska-oczyszczająca
skład herbatki ;
liść poziomki-50g
liść jeżyny-50g
liść czarnej porzeczki-50g
owoc jarzębiny-50g
kwiat głogu-50g

-wszystko dokładnie wymieszać

Winko świętej Hildegardy-odnawia organizm

skład;

Garść natki pietruszki,4 łyżki owoców głogu,2 butelki wina białego,gronowego,
wytrawnego,1/2 litra miodu,5 łyżek octu jabłkowego,najlepiej własnej produkcji lub 2 łyżki soku z cytryny,
1 pokruszoną laseczkę cynamonu,1/2 łyżeczki kardamonu,
2 - 3 goździki.

wykonanie;
Natkę pietruszki dokładnie umyć i wrzucić do garnka,
wsypać głóg,cynamon,kardamon i goździki,wlać wino.
Zagotować,a później na małym ogniu ogrzewać około 15 minut.
Naciągać pod przykryciem 1/2 godziny.
Przecedzić,dodać ocet jabłkowy lub sok z cytryny,1/2  litra miodu.
Zagotować i na małym ogniu ogrzewać 5 minut.
Gorące rozlać do butelek.

zastosowanie;

Winko odnawia organizm,ponieważ ma moc  pietruszki,która
przeprowadza organizm od choroby do zdrowia,ma też ciepło cynamonu,
kardamonu,głogu,które rozprasza wilgoć w organiźmie,a przede wszystkim cenione jest
za zdrową energię doskonale dobranych ziół,dzięki której nawet ciężko chorzy
odzyskują siłę do życia.

Herbatka mistrzowska

skład herbatki;

ziele majeranku
owoc anyżku
owoc kminku
owoc głogu
kwiat dziewanny
wszystkiego po
50g
wykonanie;
-dokładnie  wymieszać

  2 .Herbatka Książęca



Herbatka książęca-reguluje poziom cukru we krwi

skład herbatki; znamię kukurydzy-100g
                            liść morwy białej-50g
                            kwiat bzu czarnego-50g
Dobrze wymieszać i po 3 łyżki wsypywać do garnuszka.

Zastosowanie;
Zaparzać 15 minut,przecedzić i delektować się smakiem.
Filtruje i oczyszcza  nerki i kojąco działa na wątrobę.Można powiedzieć samo zdrowie.Polecam tym, co lubią popijać zioła.


Wskazania i właściwości:

Herbata Książęca to niezwykle lekka i orzeźwiająca w smaku herbatka ziołowa. Stanowi ona idealne połączenie trzech składników - znamienia kukurydzy, morwy białej oraz czarnego bzu, który dodatkowo nadaje jej pięknego, kwiatowego aromatu. Doskonała dla osób szczególnie dbających o linię i prowadzących zdrowy tryb życia.





Przytulia właściwa (Galium verum) polecana na problemy z cewką moczową, przy skąpomoczu, dnie moczanowej, kamicy moczowej, przyspiesza gojenie się ran. Jest to gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny marzanowatych.
W Polsce jest pospolita na całym niżu i w niższych położeniach górskich, choć obecnie rzadziej spotykana i są tereny gdzie została wyparta przez przytulię pospolitą. Ziele przytuli zbierane w trakcie kwitnienia herba Galii veri oraz korzeń i kłącze przytuli właściwej Radix galii veri. Kłącze i korzeń zbiera się wiosną lub jesienią.


DZIAŁANIE

Kwestia czy przytulie mają podobne działanie czy też odrębne przewija się przez polskie zielarstwo od bardzo dawna. Część zielarzy przypisuje im takie same działanie, część wskazuje przy tym, iż przytulia właściwa ma działanie z nich najsilniejsze. Bardzo liczna grupa przypisuje przytuliom różne działanie, są tacy, którzy polecają tylko przytulię właściwą. W ziołolecznictwie rosyjskim, ukraińskim, białoruskim przytulia właściwa jest traktowana odrębnie jak i część innych przytuli.
Pierwszymi polskimi zielarzami, którzy pisali o przytuli w XX wieku byli dr A. Czarnowski i J. Biegański, Leonard de Vermond Jacques.
  • Czarnowski nie zalecał innych przytuli poza właściwą, podaje, iż działa ona moczopędnie oraz pobudza przemianę materii.
  • Leonard de Vermond Jacques podaje dwie przytulie czepną i właściwą. Stwierdza, że mają takie same właściwości z tym, że właściwa działa silniej pobudzając przeminę materii.
  • Biegański wymienia tylko jedną z przytuli – właściwą i przypisuje jej działanie moczopędne. Tak samo czyni W. Poprzęcki z tym, że rozszerza działanie ziela o działanie napotne i rozkurczowe.
  • Połomski w “Vademecum fitoterapii” pomija przytulię. To samo czyni L. Samochowiec wymieniając tylko wonną, czyli marzankę wonną.
  • H. Strzelecka wymienia tylko właściwą podając, iż ziele działa rozkurczowo, moczopędnie, a zewnętrznie gojąco. Napary z korzenia są natomiast tylko moczopędne. To samo pisze T. Lewkowicz – Mosiej w “Leksykonie roślin leczniczych”.
  • A. Sarwa w “Wielkim leksykonie roślin leczniczych” wymienia właściwą i czepną. Pisze, że przytulia właściwa działa napotnie, przeciwbiegunkowo, moczopędnie, ogólnie wzmacniająco, przeciwkrwotocznie, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo. Zewnętrznie zaś działa gojąco i łagodząco w schorzeniach skórnych.
  • H.Różański dodaje jeszcze działanie żółciopędne, przeciwmiażdżycowe, odtruwające, przeciwkamiczne, ściągające zaznaczać przy tym, iż działanie moczopędnie jest silne.
  • W ziołolecznictwie niemieckojęzycznym przytulia była i jest szeroko stosowana. Najbardziej znanym przedstawicielem jego jest Maria Treben. Przypisywała ona przytuli właściwej i pospolitej podobne działanie tj. oczyszczające nerki, wątrobę, trzustkę i śledzionę z bakterii chorobotwórczych i jako środek poprawiający pracę układu chłonnego.
Działa przy niedokrwistości oraz zmniejsza obrzęki. Zewnętrznie poleca ją przy chorobach skóry, ranach, czyrakach, zaskórniakach, poprawia stan zwiotczałej skóry wzmacniając ją. Przy chorobach skórnych skuteczny jej w jej ocenie sok pozostawiany do wyschnięcia.
  • Źródła rosyjskojęzyczne podają, iż ma ona działanie przeciwzapalne, krwiotamujące, uspokajające, przeciwkonwulsyjne, moczopędne, gojące i przeciwbólowe.


ZASTOSOWANIE

  • Przytulia właściwa jest stosowana od bardzo dawna w polskim ziołolecznictwie. A. Czarnowski już na początku XX wieku polecał ją przy padaczce i puchlinie wodnej, chorobach nerek, wyrzutach skórnych, zewnętrznie do przemywania ran. Przypadku krwawienia z nosa polecał wciąganie nosem odwaru i zażywanie sproszkowanego ziela.
  • J.Biegański w połączeniu z paprotką, pączkami brzozowymi, dziurawcem i rdestem ptasim zalecał przy chorobach nerek szczególnie „ropieniu miedniczek nerkowych”.
  • L.de Vermond Jacques dla pobudzania przemiany materii, W. Poprzęcki przytulię właściwą w postaci naparu stosował przy bólach żołądka, bólach nerwowych, wyrzutach skórnych, epilepsji i histerii.
  • A.Sarwa zaleca napar z przytuli właściwej przy zatrzymaniu moczu, nieżycie pęcherza i stanach zapalnych pęcherzyka żółciowego. Kąpiele w odwarze zaś przy chorobach skórnych, trudno gojących się ranach i owrzodzeniach.
  • T.Lewkowicz-Mosiej podobnie jak H. Strzelecka zaleca odwar z korzenie i kłącza przy kamicy moczowej.
  • E. Zielińska w “Księdze zielarskiej” podaje, że są doniesienia, że działa przeciwrakowo, zwłaszcza w raku języka i w rakowych guzach skóry. Proszek z ususzonego ziela jest środkiem osuszającym i leczącym otwarte rany i wrzody.

  • H. Różański ponadto poleca ją przy nadmiernej potliwości, pryszczach, oparzeniach, trądziku, skąpomoczu, zastojach żółci oraz kamicy żółciowej, zaburzeniach trawiennych, nieżycie jelit, chorobie wrzodowej i nieżycie jelit i żołądka, przy zmniejszonej krzepliwości krwi, schorzeniach wątroby i dziąseł, hemoroidach, miażdżycy, kuracji odmładzającej, biegunce, dnie, reumatyzmie, zatruciach oraz chorobach zakaźnych.

Ponadto twierdzi, iż jest ona jest pewna w działaniu. Przy czym zauważył, że działa regulująco na krwawienia miesiączkowe i hamuje upławy (nasiadówki i napar stosowany doustnie jednocześnie).
  • W zielarstwie niemieckojęzycznym /opierając się o książki Marii Treben/ stosowana jest w padaczce, histerii, pląsawicy, schorzeniach nerwowych, zatrzymaniu moczu, kamicy nerkowej, piasku w nerkach. Płukanie naparem z przytuli pomaga przy wolu /podaje, iż u jednej kobiety nie tylko po takim zabiegu zginęło wole, lecz ustąpiło też schorzenie trzustki/

Ponadto jak twierdzi płukanie takim naparem jest bardzo skuteczne przy porażeniu więzadeł głosowych, przy czym pomaga to bardzo szybko. Podaje, że szwajcarski zielarz ksiądz Kunzle z powodzeniem stosował ją w ciężkich chorobach nerek i roponerczu nawet wtedy, kiedy inne środki zawiodły. Należy przy tym wypić 4 szklanki naparu dziennie, pierwszą małymi łykami na czczo pół godziny przed jedzeniem. Szczególnie w takich razach skuteczna jest mieszanka przytuli, nawłoci i jasnoty gajowca.
Mieszanka ta jest także skuteczna przy marskości nerek tak jak i przy innych ciężkich ich schorzeniach. W swej książce “Apteka pana Boga” podaje przykłady skuteczności naparu z przytuli w przypadku nowotworów języka powołując się na austriackiego botanika Willforta, przy czym stosował jest wtedy także nacieranie maścią przytuliową oraz świeżym sokiem.

  • W ziołolecznictwie rosyjskojęzycznym jak podaje N. E. Akopow /profesor farmakognozji na Uniwersytecie Piatigorskim skąd wywodzą się najbardziej znani rosyjscy farmaceuci zajmujący się lekiem roślinnym/ podaje, iż przytulia właściwa stosowana jest, jako środek zatrzymujący krwawienia przy chorobach z podwyższona pobudliwością układu nerwowego, epilepsji, histerii i konwulsjach u dzieci, przy chorobach wątroby, krwotokach z nosa.

Proszkiem leczy się źle gojące się rany /M.A. Nosal, I.M. Nosal, S.P. Siemienow, W.W. Tieliatiew, N.K. Fruentow/. Stosuje się go przy obrzękach na tle sercowym i nerkowym, reumatyzmie. Chorobach skóry przy furunkulozie /czyraczności/, zołzach w postaci kąpieli, kompresów i przymoczek /W. I. Zawarżnow/.
  • W ludowej medycynie Białorusi stosuje się przy chorobach serca, do kąpieli niespokojnych dzieci, nalewkę alkoholową do nacierań przy „łamaniu w kościach” /N. W. Kozłowska i inni/. N. K. Fruentow/ jeden z najbardziej znanych rosyjskich profesorów farmakognozji/ podaje, iż na Kamczatce i Sachalinie stosują przytulię przy pneumoniach i zapaleniu błony śluzowej macicy/.
  • Przywołany powyżej I. E. Akopow podaje, iż w Bułgarii zioło to stosuje się przy nowotworach. Ponadto podaje, iż stosuje się przytulię przy zapaleniach pęcherza, jako działającą przeciwgorączkowo i przeciwkrwotocznie.
  • Inne źródła zalecają stosowanie tego zioła przy biegunkach przebiegających z bólami brzucha, obrzękach, zaburzeniach menstruacji, dyzenterii, nieżytach żołądka, histerii, neurastenii, anginie, kaszlu, przeziębieniu, zapaleniu płuc, gruźlicy, chorobach wątroby i nerek, puchlinie wodnej, nudnościach, wymiotach, cukrzycy, miażdżycy, zatrzymaniu menstruacji, popołogowych komplikacjach, głuchocie, brucelozie, dyzenterii, przy chorobach żołądkowo-jelitowych, chorobach naczyniowo-sercowych. Niektóre źródła donoszą o stosowaniu, jako środek wzmacniający potencję. Miejscowo przy zapaleniu spojówek. W bułgarskiej medycynie ludowej przytulię właściwą stosuje się przy chorobach przewodu pokarmowego i nerek w tym kamicy, jako środek oczyszczający wątrobę i nerki.
  • Na Białorusi odwar z ziela piję się przy tzw wystraszeniu (Гесь, 1976).
  • W ludowej medycynie mongolskiej ten odwar stosuje się, jako obniżający gorączkę, przy chorobach żołądkowo-jelitowych, chorobach systemu krążenia oraz w postaci mieszanek szczególnie przy chorobach infekcyjnych.

  • W wielu krajach stosuje się także korzeń przytuli właściwej. I tak w tybetańskiej medycynie ludowej odwar i napar z korzeni przytuli przyjmuje się przy pneumonii, zapaleniu błony śluzowej macicy, chorobach nerek wywołanych urazem, przy krwotokach wewnętrznych.

W narodowej medycynie rosyjskiej także stosuje się odwar z korzeni którego używa się jako środka, wzmacniającego potencję oraz przy infekcjach układu oddechowego. Napar z korzeni stosuje się w chorobach wątroby.
  • Stosuje się w rosyjskiej medycynie ludowej kwiat przytuli właściwej. Napar kwiatów pije się przy biegunce, dyzenterii; Napar ten podaje się także przy nadpobudliwości i astenii u dzieci. Odwar z kwiatów poleca się zaś przy nerwicach.
  • Sok stosuje się przy krwotokach, chorobach wątroby i dróg żółciowych, chorobach kobiecych, podagrze, przeziębieniu, jak ogólnie wzmacniające, powodujące poty /Akopow/. Ponadto kompresy i przymoczki ze świeżego soku przykłada się do zmian nowotworowych, ran, wrzodów oraz miejsc ugryzienia przez psy. Sok przytuli poleca się także przy dermatoza, zapaleniu skóry, jako środek przeciwpotowy, przy karcinomie, głuchocie, zapaleniu spojówek: sok hamuje wzrost chłoniaku-mięsaka /limfosarkomie Piliesa/ w 82% («Растительные ресурсы», 1990).
  • Przy krwawej biegunce połączonej z bólami brzucha zaleca się stosowanie proszku z przytuli właściwej.


DAWKOWANIE

Napar z ziela
2 łyżki przytulii zalać 2 szklankami wrzącej wody; odstawić na 30 minut; przecedzić. Pić 4 razy dziennie po 100ml lub 2 razy dziennie po 200ml. Niemowlęta ważące 3-4kg – 4-5ml, 5-6kg – 7-3ml, 7-8kg -10-11ml, 3-4 razy dz., dzieci ważące 9-10kg – 12,14ml, 15-20kg -21-28ml, 25-30kg – 35-43ml, 35-40kg – 50-57ml, 4 razy dziennie /H. Różański/
1 kopiastą łyżkę zalewamy ¼ l wody, zaparzyć i zostawić do naciągnięcia /M. Treben/
1 stołową łyżkę zalewamy 2 szklankami wrzątku i pozostawiamy do naciągnięcia. Pijemy po ½ szklanki 3-4 razy dziennie przed jedzeniem /I. E. Akopow/
Odwar z ziela
2 łyżki ziela zalać 2 szklankami wody; gotować 8 minut; odstawić na 5 minut; przecedzić. Pić jak napar. /H. Różański/
40 gram ziela zalewamy 1 litrem wody, doprowadzamy do wrzenia i gotujemy 15 minut. Odcedzamy. Pijemy po ¼ szklanki 3-4 razy dziennie /I. E. Akopow/
Macerat
4 łyżki świeżego i zmielonego ziela zalać 1 szklanką wody o temperaturze pokojowej; macerować pod przykryciem 8 godzin; przecedzić. Pić jak napar. Można osłodzić miodem lub sokiem owocowym /H. Różański/
Succus Galii
Świeże ziele zmielić przez maszynkę do mięsa. Na każdą 1 szklankę masy roślinnej dać pół szklanki przegotowanej wody; wytrawiać pod przykryciem 8 godzin; wyciąg odcedzić od masy, nie należy jej jednak wyrzucać, bo zawiera jeszcze znaczne ilości soku. Aby go wydobyć należy masę roślinną przepuścić przez sokowirówkę. Oba wyciągi połączyć. Pić 4 razy dziennie po 50 ml. Na zimę zakonserwować poprzez zalanie miodem (100ml soku na 200 ml miodu), winem (100ml soku na 200ml wina), wódką (100ml soku na 100ml wódki) lub zasypanie cukrem (100ml soku na 200ml cukru) /H. Różański/
Świeży sok przyjmować po 2-3 łyżki z wodą 2-3 razy dziennie przy impotencji /Rosja/.
Nalewka przytuliowaTinctura Galii
Pół szklanki ziela zalać 400ml wódki lub spirytusu; macerować 14 dni; przefiltrować. Zażywać 3-4 razy dziennie po 3-5ml. Stosować do przemywania schorzałych miejsc typu owrzodzeń, ran, odparzeń i na tle łojotoku oraz nadmiernej potliwości. Podobnie przyrządza się intrakt i alkoholaturę zimną na świeżym zielu /H.Różański/
Napar z korzeni
20g rozdrobnionych suchych korzeni zalać 500ml wrzątku, naciągać 6-8 godzin, przecedzić. Przyjmować po 1/2 szklanki 2-3 razy dziennie przy stenokardii /Rosja/.
Odwar z korzeni
20g rozdrobnionych suchych korzeni zalać 500ml wody, gotować 7-8 minut, naciągać 2 godziny, przecedzić. Przyjmować po 1/2 szklanki 2-3 razy dziennie.
CIEKAWE RECEPTY
Henryk Różański
  • Ziele przytulii – 1 łyżka
  • Ziele nawłoci – 1 łyżka
  • Owoc jałowca – 1 łyżka
  • Liść brzozy – 1 łyżka
  • Liść borówki lub mącznicy – 1 łyżka
  • Ziele połonicznika – 1 łyżka

Wymieszać. 2 łyżki mieszanki zalać 2 szkl. wrzącej wody; odstawić na 30 minut; przecedzić. Pić 4 razy dz. po 100ml lub 2 razy dz. po 200ml. Wskazania: skąpomocz, ropomocz, kamica moczowa, obrzęki, dna, reumatyzm, choroby skórne, zatrucia, zaburzenia przemiany materii, choroby zakaźne.
Maria Treben
  • Ziele przytuli
  • Ziele nawłoci
  • Ziele jasnoty gajowca

Autorka nie podaje ilości ziół toteż należy mniemać, iż miesza się je w równych proporcjach i zaparza podobnie jak samą przytulię, czyli kopiatą łyżkę na ¼ szklanki wody, którą to zaparzamy wrzątkiem i pozostawiamy do naparzenia. Należy wypić do 4 szklanek dziennie przy ciężkich postaciach schorzenie
Wskazania: ciężkie choroby nerek min ich marskość i roponercze.

SKŁAD

Przytulia właściwa zawiera asperulozyd, kw. cytrynowy, kw. galusowy i askorbinowy, saponiny, alkaloidy, dużo krzemionki, olejek eteryczny, sole (dużo jodu), kumaryny, gorycze, pochodne antracenu, flawonoidy, karotenoidy, fermenty. /H. Różański/. H. Strzelecka w Encyklopedii Zielarstwa i ziołolecznictwa dodaje glikozydy irydoidowe/asperulozyd, monotropeinę, skandozyd i inne/, kwas chlorogenowy oraz lab enzym powodujący ścinanie się mleka zwierząt. Dodaje, iż w korzeniu stwierdzono obecność związków antrachinonowych /galiozyna, prymwerozyd rubiadyny/, glikozydów irydoidowych oraz związków krzemu.


PRZECIWWSKAZANIA I INTERAKCJE

W dawkach zalecanych działań niepożądanych nie zaobserwowano. Rosyjskie źródła podają by jej nie stosować w trakcie ciąży.


INNE NAZWY

Lady’s bedstraw, Cheese-rennet / Cheese-running, Lady’s Bedstraw, Maid’s-hair, Our lady’s bedstraw, Petty Mugget, True Bedstraw, Yellow Bedstraw, Yellow lady’s bedstraw, Yellow spring bedstraw.
Caille-lait jaune , Gaillet jaune, Gaillet jaune caille-lait jaune, Gaillet vrai, Caglio zolfino, Cuajaleche, Galio, Hierba sanjuanera, Presera, Sanjuanera,Подмаренник настоящий.

Surowce zbierane przez zaprzyjaźnionych zielarzy cechują się bardzo wysoką jakością, co nie zawsze można powiedzieć o ziołach dostępnych w aptekach pochodzących z przemysłowych upraw bądź zbieranych z mocno zanieczyszczonych stanowisk, np. przy ruchliwych drogach (kwiat lipy, owoc róży). Dokładamy maksymalnej staranności przy identyfikacji roślin, ich suszeniu i przechowywaniu.



Jakie właściwości ma wiesiołek

Wśród specjalistów zwłaszcza olej pozyskiwany z wiesiołka zyskał miano pigułki kobiecości, bo to właśnie panie mogą najlepiej przekonać się o zbawiennym wpływie tego specyfiku na ich stan zdrowia. Mężczyźni również powinni zadbać o uzupełnienie swojej diety w preparat z tej niepozornej  rośliny.
  Wiesiołek

Wiesiołek na kobiece przypadłości

Przede wszystkim olej z wiesiołka stanowi jeden z podstawowych składników leczenia kobiecych dolegliwości związanych z menstruacją, a także płodnością. To doskonały naturalny lek na zmiany zachodzące w kobiecym organizmie związane z zespołem napięcia przedmiesiączkowego. Przede wszystkim łagodzi on bóle m.in. nabrzmiałych piersi oraz koi nerwy, zmniejsza nadwrażliwość i uspokaja.
Jego właściwości pobudzające produkcję płodnego śluzu powinny zainteresować panie planujące zajść w ciążę. Jednak podczas starań o potomka należy zachować ostrożność, ponieważ wiesiołek nie tylko sprzyja wydzielaniu śluzu, ale również wywołuje skurcze macicy, co z kolei wykorzystywane jest w sytuacjach opóźniania się porodu. Stąd preparaty zawierające ekstrakt z tej rośliny należy stosować pomiędzy pierwszym dniem miesiączki a dniem owulacji. Natomiast w drugiej fazie, gdy istnieje największe prawdopodobieństwo zajścia w ciążę powinno się zrezygnować z przyjmowanego specyfiku, gdyż może on spowodować poronienie.
Warto, aby znalazł się on w diecie kobiet z wykrytym nowotworem piersi, gdyż pomaga hamować dalszy wzrost lub złośliwość raka.

Wiesiołek na nadwagę, migrenę i nie tylko

Dobroczynne właściwości wiesiołka odczują również osoby odchudzające się, ponieważ zawarty w nim kwas gamma-linolenowy (GLA) pobudza produkcję prostaglandyn, przyspieszających spalanie tłuszczu, a także zmniejszających poziom złego cholesterolu we krwi.
Dzięki właściwościom łagodzącym, przeciwzapalnym oraz przyśpieszaniu gojenia się ran zalecany jest w problemach ze skórą, np. przy trądziku, atopowym zapaleniu skóry czy łuszczycy. Zażywając preparaty z wiesiołka, nie tylko poprawisz stan skóry, ale i kondycję włosów oraz paznokci.
Jeśli wiesz, jak uciążliwe dla codziennego funkcjonowania są migreny, wprowadzając do diety olej z wiesiołka możesz znacznie złagodzić ich przebieg, a z czasem zmniejszyć częstotliwość ich występowania.
Wiesiołek pomoże osobom walczącym z nadciśnieniem, pierwszymi objawami reumatyzmu i stwardnienia rozsianego oraz u których zdiagnozowano miażdżycę lub cukrzycę. Dla mężczyzn ma niebagatelne znaczenie przy przeroście gruczołu krokowego.

Wiesiołek – rodzaj roślin zielnych z rodziny wiesiołkowatych. Należy do niego ok. 120 gatunków pochodzących z Ameryki Północnej, Południowej a także szereg gatunków eurazjatyckich.




Kawa i napoje kofeinowe

Kawa jest środkiem pobudzającym i wywiera negatywny wpływ na zdrowie:


  • powoduje niepożądane podrażnienie błony śluzowej żołądka z towarzyszącą mu zgagą;
  • ma szkodliwe dla zdrowia działanie na serce z częstoskurczem;
  • stymuluje układ nerwowy aż do wyczerpania;
  • uzależnia i wywołuje nerwowość.


Ponadto szereg napojów zawierających kofeinę(czarna herbata,
czekolada) i napoje typu coca – cola wywołują dodatkowo długofalowy stres,
który z góry przesądza o wyczerpaniu.Regularne spożywanie kofeiny może
prowadzić do prawdziwych chorób psychicznych (kofeinizm),którym
towarzyszą wahania nastroju,depresje i zaburzenia snu.
Typowymi skutkami ubocznymi są bóle głowy,podrażnienie żołądka,pobudzenie
czynności i biegunka.

Kawa 1 filiżanka = 85 – 150 mg kofeiny
czarna herbata 1 filiżanka = 6—75 mg kofeiny
coca – cola 1 puszka = 35 mg kofeiny
gorąca czekolada 200 ml = 15 mg kofeiny
mleczna czekolada ½ tabliczki = 15 mg kofeiny


Nie należy się dziwić,gdy po wypiciu dwóch filiżanek porannej kawy
nagle czujemy się apatyczni.Kawa orkiszowa ma natomiast doskonały
wpływ na trawienie,a poza tym podwyższa witalność.Drobne zmiany
w przekąskach spożywanych między posiłkami również mogą wywrzeć
dużuży wpływ na nasze zdrowie.

O każdej porze można zjeść:
jabłka,kompot z jabłek,
świeże owoce,desery,
produkty pełnoziarniste,
jogurt,soki owocowe


Rzadko lub nigdy:
pieczywo cukiernicze,
ciasta i torty,
solone orzeszki ziemne,
chipsy ziemniaczane,
cukierki,
czekolada,

napoje - cola

 ***


GOŹDZIKI (przyprawa) - właściwości lecznicze i zastosowanie


Goździki to przyprawa, która znalazła szerokie zastosowanie. Goździki mają właściwości znieczulające i odświeżające, dlatego ich żucie lub ssanie to sprawdzony sposób na ból zęba i nieświeży oddech.
Goździki to suszone pąki kwiatowe goździkowca korzennego - wiecznie zielonego drzewa, które pochodzi z Azji. Właściwości tej przyprawy znane są już od ponad 2 tys. lat. Wówczas jej lecznicze działanie wykorzystywano w starożytnych Chinach, za czasów dynastii Han. Czterysta lat później kupcy arabscy przywieźli goździki do Wenecji, skąd dotarły do reszty mieszkańców Europy, którzy do dziś cenią lecznicze działanie goździków. Wynika ono przede wszystkim z zawartości eugenolu - substancji, która zmniejsza aktywność enzymów prowadzących do stanów zapalnych, hamuje rozwój infekcji drożdżowej, a nawet tempo rozwoju choroby nowotworowej. Poza tym goździk znalazł zastosowanie także w leczeniu innych dolegliwości.
Goździki lub olejek goździkowy na ból zęba i głowy

Goździki pomogą w przypadku dolegliwości bólowych - wszystko dzięki zawartemu w nich eugenolowi, który ma właściwości lekko znieczulające. Wystarczy z 1/4 łyżeczki goździkowego proszku i jednej łyżeczki olejku cynamonowego sporządzić pastę, którą smaruje się czoło przy bólu głowy oraz inne bolące miejsca. Przy bólu zęba zalecane jest żucie goździka lub namoczenie waty w olejku goździkowym i przyłożenie do bolącego miejsca. Badania wykazały, że olejek goździkowy może być wykorzystany w stomatologii jako środek znieczulający, stosowany miejscowo przed wbiciem igły w dziąsło. Pacjenci stwierdzili, że dzięki temu dolegliwości bólowe są mniejsze.





***






NATURALNE
LEKARSTWO 
MATKI BOŻEJ
NA PRZEZIĘBIENIE I GRYPĘ

 SKŁAD ;
owoc głogu,
rumianek,
melisa,
miód,
goździki,
czosnek ,
sok z jabłek

SKŁAD  I WYKONANIE NA 1 PORCJĘ (DAWKĘ) LEKU ;
1 łyżkę- owoc głogu,
1 łyżkę - rumianek,
1 łyżkę - melisa,
1 łyżeczkę miodu,
3 goździki, 3 ząbki czosnku,
łyżkę soku z jabłek...

 Wszystkie z tych ziół to na ½ litra wody.
Dalej trzy goździki z ziołami wsypać do garnka.
Wszystkie z wymienionych ziół powinny być sypkie.
Gotować zioła z goździkami pięć minut .Gdy ugotujemy zioła,to przecedzamy to
wszystko do osobnego garnuszka.Już po przecedzeniu dodajemy łyżeczkę miodu oraz łyżkę naturalnego soku z jabłek. Na samym końcu należy pokroić na drobno trzy ząbki czosnku i wsypać do garnuszka.
Sok z jabłek, to najlepiej abyśmy mieli własnej produkcji.

PAMIĘTAJMY.
LEKARSTWO PIJEMY RANO I WIECZOREM.





Herbatka ambrozja - na przeziębienie
skład;
kwiat lipy,
kwiat bzu czarnego,
owoc jarzębiny,
ziele macierzanki,
ziele czombru

15 minut parzyć pop przykryciem

Herbatka hetmańska - na układa oddechowy
skład;
liść ślazu - 100 g
kwiat rumianku - 25 g
ziele majeranku - 25 g
liście babki lancetowatej - 50 g
nasiona kozieradki - 25 g
15 minut parzyć pop przykryciem

Herbatkę hetmańską...

Pić ciepłą zamiast zwykłej herbaty,leczy nadwyrężone struny głosowe,chrypkę,jest pomocna przy anginie czy trudnym do wyleczenia kaszlu,wszak regeneruje drogi oddechowe,przyspiesza tam  usuwanie nagromadzonego śluzu,nawilża wysuszoną śluzówkę.Wzmacnia też system odpornościowy dzięki czemu skutecznie rozprawi się z chorobotwórczymi bakteriami i wirusami.


Biedrzeniec

 

Skład: Biedrzeniec
  • pomocny w przewlekłych schorzeniach górnych dróg oddechowych,
  • działa wspomagająco w przewlekłym nieżycie żołądka i jelit, dolegliwościach wątrobowych, schorzeniach pęcherza i dróg moczowych.


Bodziszek

  • przyspiesza regenerację komórek,
  • stosowany w chorobach krążeniowych i reumatycznych oraz wspomagająco w chorobach wyniszczających organizm, jak zanik mięśni, stwardnienie rozsiane, guzy nowotworowe czy choroby psychiczne.


Czystek

 

  • Odtruwa organizm, usuwa wolne rodniki, zapobiega chorobom nowotworowym i starzeniu się skóry.
  • Ułatwia leczenie boreliozy, atopowego zapalenia skóry, wrzodów i ran poparzeniowych.

 







"Biedni rycerze"

1/2 filiżanki mleka
1 jajko
pokrojony na kromki biały chleb orkiszowy

Jajko zmieszać z mlekiem i ubić.
W mieszance zanurzyć chleb orkiszowy,
następnie usmażyć na oleju na patelni.
Podawać z cukrem i cynamonem,
musem pigwowym, cytryną lub syropem klonowym.  
FILM

LINK
GMO TO ŚMIERĆ - Prof. dr hab. Jan Narkiewicz - Jodko

ŻYCZĘ ZDROWIA I BŁOGOSŁAWIEŃSTWA BOŻEGO!
KRÓLUJ NAM CHRYSTE!

Brak komentarzy: